Mijn naam is Rob Ponsioen . Ik ben arts en kunstenaar en fondsduwer voor de Stichting TanDoe. Binnenkort ga ik voor langere tijd naar Tanzania om daar in enkele ziekenhuizen te werken. Dit gaat dus over de Stichting TanDoe en over dokteren in donker Afrika. En over schilderen.

Eerst maar iets over de kunst. Ik maakte al jaren pentekeningen, maar schilder sinds een jaar of vijf serieus onder de supervisie van mijn twee leermeesters, de Amsterdammer Peter Schenk en de helaas recent overleden Japanse kunstenaar Jiro Inagaki. De laatste was, toen hij nog leefde, een "levend nationaal monument" in Japan, een titel die hij o.a. dankte aan zijn herontdekking en verdere ontwikkeling van oude Japanse schilder- en papierbereidingstechnieken. Ik werkte met Jiro zowel in mijn eigen atelier als langere tijd in Japan en de Japanse invloeden zijn - lijkt mij - over-duidelijk aanwezig. Verder werk ik, net als Peter en Jiro, op handgemaakt Aziatisch papier, soms zelfgemaakt en soms met verwerking van andere materialen die ik her en der vind. Peter Schenk probeert mij nog steeds, wekelijks, in zijn Amsterdamse atelier met liefdevol duw- en trekwerk op het goede pad te houden. Gelukkig met enig succes. Een andere bron van inspiratie is de Japanse keramiek, waarin natuur en meesterschap en vooral het toeval op onnavolgbare wijze samenkomen.

Schilderen is voor mij een reis die nergens naar toe voert, maar waarbij je langs de weg schitterende indrukken mee kunt nemen en verwerken tot impressies die je achterlaat voor anderen. Vaak is het moeizaam, maar soms, bijna als vanzelf, ontstaat er iets dat - hoop ik - de moeite waard is.

Dokteren dan. Ik heb veel in de "derde wereld" gewerkt, o.a. voor organisaties als Artsen zonder Grenzen en Dokters van de Wereld. Vaak in gebieden met oorlogen, gruwelen, verwoestingen, vluchtelingen. Dit keer heb ik iets rustigers uitgezocht: twee ziekenhuizen in een afgelegen gebied in West-Tanzania. Doelgroep 1 miljoen mensen, te weinig artsen, te weinig bedden, te weinig materiaal. Ik heb een kleine stichting opgericht, de Stichting TanDoe. Natuurlijk is het fijn om te helpen, ik heb kennis die men daar kan gebruiken en de lokale staf kan, als altijd, mij veel leren.

Aan de andere kant is het verschrikkelijk om patiënten te zien sterven, kinderen op te zien groeien met ernstige gebreken, te zien hoe eenvoudige procedures niet kunnen worden gedaan, enkel omdat essentiële apparatuur en faciliteiten ontbreken. De stichting TanDoe gaat daar, op bescheiden schaal, iets aan doen. Als ik in maart a.s. afreis, neem ik enkele kisten vol medische apparatuur mee, deels nieuw, deels gebruikt en gereviseerd door de Nederlandse Stichting Medic, gratis vervoerd door Piloten zonder Grenzen (dat mag ook wel even worden vermeld!).

Waar ik, door middel van deze tentoonstelling steun voor vraag is de uitbreiding en renovatie van de kraamkamer van het ziekenhuis van Mpanda. Daar bevallen dagelijks tussen de 5 en 20 vrouwen in vier kleine hokjes, op gammele bedden, geen toiletten, geen stromend water, geen douches. Het is, in de woorden van de overwerkte vroedvrouwen "geen doen". Uitbreiding en renovatie gaat een schamele 10.000 euro kosten. Een deel van het geld komt van de lokale bevolking, voor de rest hoop ik op uw steun. Een ander nijpend probleem is dat van de AIDS-wezen. De weinige weeshuizen zitten vol, er zwerven kinderen in lompen op straat. Veel lokale mensen doen wat ze kunnen. Zij verdienen onze steun. Alle beetjes helpen. Wij houden u op de hoogte.

Dat is niet alles. Ik neem mijn verf en mijn kwasten mee (op eigen kosten) en ga eens kijken wat er aan creativiteit leeft in West-Tanzania. Laten we niet vooral vergeten hoeveel de Afrikaanse kunst heeft bijgedragen aan de moderne westerse kunst. Wie weet wat er van de grond komt.

Doelstelling:
de Stichting TanDoe heeft als doel de ondersteuning van de gezondheidszorg in Oost-Afrika en in het bijzonder in Tanzania met kleinschalige projecten, op voorwaarde dat die mede gedragen worden door de lokale bevolking. Wij spelen wel heel mooi viool, maar alleen getokkeld. Er is geen strijkstok. Bestuur en medewerkers krijgen geen salaris of vergoedingen voor arbeid, reis- of andere onkosten.
Alle donaties komen rechtstreeks en volledig ten goede aan het doel.

Tenslotte:grootschalige, oncontroleerbare "ontwikkelingssamenwerking" is contra-produktief en moet radikaal worden stopgezet. Noodhulp is essentieel en moet voorrang krijgen. Samen werken aan een beter bestaan voor iedereen d.m.v. kleine, beheersbare projecten is een kwestie van solidariteit in een wereld waarin geen plaats meer is voor "zij daar" en "wij hier".

U kunt ons steunen

• door een kunstwerk van de stichting aan te schaffen;
• door tien euro over te maken naar het Tandoe project. U ontvangt dan zes maal een maandelijkse digitale nieuwsbrief, met opbeurende, ontroerende en misschien ook wel schokkende berichten uit het hart van Afrika. Stuur uw naam naar dit adres: nieuwsbrief@tandoe.nl;
• door twintig euro over te maken naar het Tandoe project. U ontvangt dan helemaal niets, maar u
  bent wel gevrijwaard van verdere bedelacties onzerzijds;
• door helemaal niets te storten en uw email adres op te geven. U krijgt dan digitaal een overzicht
  van alles wat wij nog meer gaan bedenken aan aktie, hier en in Afrika;

Bij voorbaat dank.

Het bestuur van de Stichting TanDoe