 |
||||||
|
||||||
Welkom op de website van de Stichting Tandoe De stichting is enkele weken geleden opgericht door: Rob Ponsioen, een arts met veel tropenervaring, Marjon Tak, een verpleegkundige en Lucas Peek, een student psychologie. Onze doelstelling is het ondersteunen van de eerste en tweedelijns gezondheidszorg in Oost-Afrika in de breedste zin van het woord. Het gaat er daarbij om het verlenen van steun aan kleine, concrete en goed afgebakende projecten, die mede worden gedragen door de lokale bevolking. Aan het einde van 2009 was Rob enige tijd in Tanzania, om daar de mogelijkheden te onderzoeken om een tijd als vrijwilliger/arts in een van de ziekenhuizen te werken. In de twee ziekenhuizen in west-Tanzania die hij bezocht werd hij enthousiast ontvangen. Er is een groot gebrek aan medisch geschoold personeel en een extra hand aan het bed werd erg op prijs gesteld. Vooral de hand van een arts die zich langere tijd in wilde zetten. West-Tanzania, het gebied tussen Lake Rukwa en Lake Tanganyika is enerzijds een mooi, vruchtbaar gebied, maar aan de andere kant is het ver van de hoofdstad verwijderd en zijn de zandwegen er naar toe allerbelabbertst. Alleen wie er echt iets te zoeken heeft waagt zich aan de drie dagen durende, levensgevaarlijke reis in een van de gammele, overvolle bussen, waarvoor de laatste APK in de vorige eeuw werd afgegeven. Het gevolg is dat het een enigszins verwaarloosd gebied is, zeker qua gezondheidszorg, in een land dat toch al behoort tot de armste van Afrika. Het is een gebied ter grootte van 3 x Nederland en er wonen een miljoen mensen. Er zijn in vier ziekenhuizen, met in totaal zo'n 600 bedden. Per ziekenhuis zijn er hooguit een of twee afgestudeerde artsen werkzaam, het verdere medisch personeel bestaat uit verpleegkundigen en clinical assistants, die overigens vaak uitstekend werk doen. Niettemin, het ontbreekt aan expertise en vooral aan voldoende personeel in het algemeen om de grote vraag naar gezondheidszorg het hoofd te kunne n bieden. In de tropen liggen nu eenmaal - al duizenden jaren - veel en veel meer ziekteverwekkers op de loer dan in onze koelere streken. Het is dus behelpen en niet alleen qua personeel. De faciliteiten zijn vaak minimaal, de uitrusting van het ziekenhuis is niet adequaat, er ontbreekt medisch instrumentarium, de diagnostische faciliteiten zijn ontoereikend, de aanvoer van medicamenten stagneert nog al eens, of is niet afgestemd op de behoefte. En bovenal: als er iets kapot gaat, wie moet het repareren? Een technicus, die bijv. een kapot röntgen-apparaat kan repareren moet uit de hoofdstad komen. In de praktijk heeft hij echter weinig behoefte om 6 dagen lang als een sardine opgepropt in een rijdende doodkist over slecht onderhouden zandwegen te hotsen. Sommige medische apparatuur ontbreekt eenvoudigweg, omdat men zich van het bestaan ervan nauwelijks bewust schijnt te zijn. Op zijn rondes door de ziekenhuizen werd Rob regelmatig geconfronteerd met bijv. ernstige geelzucht bij pasgeborenen. Onbehandeld kan dit, in extreme gevallen tot ernstige hersen-beschadiging en ontwikkelingsstoornissen leiden. De voor de hand liggende therapie, licht therapie d.m.v. UV-lampen, was eenvoudigweg niet voorhanden. Anderzijds werden er soms patiënten met hartklachten gezien, maar omdat niemand wist hoe het - wel voorhanden zijnde - ECG-apparaat te bedienen, kregen deze mensen geen diagnose en dus meestal ook geen adequate behandeling. De Stichting wil een kleine bijdrage leveren aan het verbeteren van deze situatie. Rob vertrekt eind maart voor een half jaar naar Tanzania. Hij neemt enkele kisten met nieuwe en gebruikte medische instrumenten mee (gereviseerd door de Stichting Medic in Apeldoorn en gratis vervoerd door Piloten zonder Grenzen en) en hij gaat cursussen organiseren rond het gebruik van deze apparaten. Hij heeft dit al vaker gedaan, op veel lokaties over de hele wereld, in diverse landen in Afrika, in Suriname, in Pakisten en Afghanistan. Het is leuk om te doen, het enthousiasme om dingen te leren in dit soort afgelegen gebieden is groot. Thee en meegebrachte zelfgebakken cake helpen ook enorm. Vergeet niet dat mensen fysiek ver verwijderd zijn van de rest van de wereld. Maar ze kijken wel elke week naar ER en zien daar steeds weer hoe patienten, op quasi heldhaftige wijze voor de poorten van de hel worden weggesleept. Dat wil men in Afrika ook wel! Een van de ziekenhuizen, het districts-ziekenhuis van Mpanda, een kleine stad op ongeveer 50 km van Lake Tanganyika, is er relatief het slechtst aan toe. Vooral de kraamkamer is volkomen inadequaat. Geen stromend water, geen toiletten in de buurt, geen douches. En zo vervallen dat het niet meer schoon te houden is. In vier minuscule hokjes bevallen tussen de 5 en de 20 vrouwen per etmaal. Meestal gaat het om gecompliceerde gevallen: de recht-toe-recht-aan bevallingen vinden thuis plaats. Er is eigenlijk geen beginnen aan. Uitbreiding en renovatie kost ca. 10.000 euro. Een deel moet worden bijeengebracht door de lokale bevolking, het overige wil de stichting bijdragen. Wij kennen geen strijkstok en vooral: wij willen niet bedelen. Gratis geld leidt tot niets en in veel gevallen tot het tegenovergestelde van wat je wilt bereiken. De ongebreidelde ontwikkelingsgeld- manie van de afgelopen 50 jaar, heeft vrijwel alleen maar geleid tot dictatuur, willekeur, corruptie en lethargie. Het bedelen namens "die zielepoten in Afrika" heeft maar al te vaak geleid tot excessieve beloningen en snoepreisjes voor achteroverleunende bestuurders. Wij hebben geld nodig om mensen te steunen die zichzelf willen helpen. Dat geld willen wij verdienen door u in ruil iets te bieden. Op enkele plaatsen vinden in de komende tijd tentoonstellingen plaats van het werk van Rob Ponsioen, die niet alleen arts is maar - als er tijd voor is - ook kunstenaar en die zijn schilderijen en keramiek gratis ter beschikking stelt van de stichting. De opbrengsten komen rechtstreeks ten goede aan de doelen die wij steunen. Daarnaast gaan wij nog allerlei andere initiatieven ontplooien, zowel in Afrika als in Nederland. Wilt u op de hoogte worden gehouden, mail dan uw adres aan info@tandoe.nl. Wil je een abonnement op het maandelijks verslag van de avonturen van onze arts in Tanzania, dan kan dat, a raIson van een schamele 10 euro voor 6 maanden. Mail je adres naar nieuwsbrief@tandoe.nl Omdat een blog handiger is om up-to-date te houden dan een website, verwijzen wij, voor diegenen die het allemaal min of meer op de voet willen volgen, naar de volgende link. Tandoe.blogspot.com
|
 |
|||||
 |
||||||
 |
||||||
 |
||||||
 |
||||||